Promy na Republice Zielonego Przylądka: trasy, porty i armatorzy

Jedyny prom na Santo Antão, wyspę wędrówek po Republice Zielonego Przylądka: Chiquinho BL armatora CV Interilhas przepływa cieśninę z Porto Grande w Mindelo do Porto Novo dwa razy dziennie, przewożąc piechurów zmierzających do dolin Paul i Ribeira Grande oraz samochody na pokładzie ro-ro.

Krótka linia Sotavento z stolicy Praii na spokojną wyspę Maio i jej port Porto Inglês – jedyne morskie połączenie z plażami i solniskami Maio, obsługiwane przez katamarany CV Interilhas kilka razy w tygodniu.

Katamaran CV Interilhas z Praii na Fogo, wyspę Pico do Fogo – jedynego aktywnego wulkanu Republiki Zielonego Przylądka i jej najwyższej góry – z przystankiem w Vale de Cavaleiros w pobliżu São Filipe, a następnie dalej na Brava.

Krótki przeskok przez cieśninę z Fogo na Brava, najmniejszą zamieszkaną wyspę Republiki Zielonego Przylądka, której jedynym dostępem morskim jest mały port w Furna – odcinek linii Praia–Fogo–Brava, który umożliwia jednodniową wycieczkę na Brava.

Pierwszy odcinek Linha Redonda armatora CV Interilhas, „okrężnej linii”, która łączy wyspy Barlavento i Sotavento: Dona Tututa płynie z Mindelo do Tarrafal na São Nicolau, górzystej wyspie, o której Cesária Évora śpiewała jako o wyspie nostalgii.

Długi odcinek Linha Redonda na wschód, z portu Tarrafal na São Nicolau do Palmeira na Sal – promowa alternatywa dla lotu między zielonymi wyspami zachodnimi a kurortowym wybrzeżem Sal.

Nocny przeskok między dwiema kurortowymi wyspami Republiki Zielonego Przylądka, z Palmeira na Sal do Sal Rei na Boa Vista, realizowany przez Dona Tututa dwa razy w tygodniu w ramach Linha Redonda.

Połączenie Linha Redonda między stolicą Praią a Boa Vista, wyspą wydm i plaż na północny wschód od Santiago: siedmiogodzinny rejs promem ro-ro Dona Tututa, który przewozi również samochody.